Parafia Rzymsko-Katolicka Św. Józefa Robotnika w Janowicach

Msze Święte


w dni powszednie:

poniedziałek, wtorek - 7.15

środa - piątek - 18.15

sobota (jako niedzielna) 18.15


w niedzielę i święta:

7.30, 9.00, 11.00

W dniu 23.08.2015 r. po południu grupa około 60 parafian wybrała się wraz z księdzem proboszczem Józefem Walusiakiem do Kalwarii Zebrzydowskiej. Najmłodsi uczestnicy mieli około 3-4 lat, najstarsi pamiętali jeszcze z autopsji czasy II wojny światowej.

Pogoda była piękna- jak zresztą całe tegoroczne lato. Wyruszyliśmy samochodami spod kościoła w Janowicach. Po około godzinie jazdy byliśmy na miejscu.

Wydaje się nam, że znamy Kalwarię, ale tak naprawdę chyba niewielu z nas przeszło w swym życiu zarówno dróżki Pana Jezusa jak i dróżki Matki Bożej. To specyfika Kalwarii Zebrzydowskiej. Nie tylko sanktuarium maryjne, ale przede wszystkim kaplice, kościółki i sieć dróżek, którymi w ciszy i skupieniu wędrują kalwaryjscy pielgrzymi. Chyba najbardziej znanym z nich był św. Jan Paweł II, którego pomnik przywitał nas na placu przed bazyliką.

Sanktuarium składa się z bazyliki, z klasztoru ojców Bernardynów oraz z zespołu kościołów i kaplic rozmieszczonych na przestrzeni 6 km i wkomponowanych w piękny górski, beskidzki krajobraz. Opiekunami miejsca są ojcowie Bernardyni.

Kalwaria Zebrzydowska jest miejsce kultu Męki Pańskiej i kultu maryjnego. Kult Męki Pańskiej przejawia się w nabożeństwie dróżek Pana Jezusa i w obchodzie pasyjnym Wielkiego Tygodnia, natomiast kult maryjny – w nabożeństwie „dróżkowym” Matki Bożej, w procesji pogrzebu i Triumfu Matki Bożej w sierpniu, jak również we czci cudownego wizerunku Matki Bożej Kalwaryjskiej, który znajduje się tu od roku 1641.

Naszą wspólną, janowicką pielgrzymkę rozpoczęliśmy od nawiedzenia bazyliki pw. Matki Bożej Anielskiej, gdzie wspólnie z księdzem proboszczem pomodliliśmy się przed cudownym obrazem Matki Bożej Kalwaryjskiej. Był również czas na osobiste rozmowy z Bożą Matką.

Potem ruszyliśmy na kalwaryjskie dróżki. W sierpniową niedzielę chcieliśmy odprawić Drogę Krzyżową, wobec czego ruszyliśmy w kierunku kaplicy „U Piłata”, przy której ta Droga się rozpoczyna. Spacer trochę trwał. Pokonaliśmy po drodze most Anielski, nawiedziliśmy Kościół Grobu Matki Bożej, przeszliśmy przez most na Cedronie oraz Bramę Wschodnią. Co silniejsi i mniej zmęczeni sprawdzali nawet czy w kaplicy zwanej Betsaida faktycznie jest sadzawka i zawieszony nad nią aniołek. Niektórzy mali pątnicy trochę narzekali na bolące nóżki, ale dzielnie sobie radzili przy pomocy rodziców i pozostałych osób.

W końcu dotarliśmy do Ratusza Piłata. Po krótkim odpoczynku i małym „co nie co” rozpoczęliśmy naszą Drogę Krzyżową. Prawie wszyscy - na kolanach- przeszliśmy Święte Schody „Gradusy”. Liczą one 28 stopni, w których umieszczono relikwie z Ziemi Świętej. Łukasz ( jeden ze starszych lektorów) niósł krzyż, a ksiądz proboszcz przy każdej stacji prowadził krótkie rozważanie. Każdy z nas miał swoje osobiste intencje, z którymi szedł krzyżową drogą. Towarzyszyła nam cisza i skupienie. Nie zniechęciło nas nawet dość ostre podejście na Golgotę- do Kościoła Ukrzyżowania i Grobu Pana Jezusa.

Po wspólnych, grupowych zdjęciach i paru kilometrach w nogach zeszliśmy znów przed bazylikę. Na wewnętrznym dziedzińcu ksiądz proboszcz udzielił nam wszystkim błogosławieństwa. Był to, jak się okazało, szczególny dzień dla naszego księdza - dzień Jego urodzin. Wszyscy gromko odśpiewaliśmy mu „sto lat”, życząc wszystkiego co najlepsze.

Po trudach pielgrzymki niektórzy z nas (szczególnie ci młodsi) skonsumowali przepyszne kalwaryjskie lody (kiszonych ogórków niestety nie było). Potem rozjechaliśmy się do swoich domów.

Mamy nadzieję, że za rok spotkamy się znów w Kalwarii Zebrzydowskiej - tym razem na maryjnych dróżkach. Może takie pielgrzymki staną się janowicką tradycją?

A. D.

Zdjęcia: A i K. D. i J.S.




Copyright © 2013 - 2018 Wszystkie prawa zastrzeżone parafia-janowice.pl